Dlaczego wieczorem mobilny proxy działa gorzej, a speedtest pokazuje maksimum

Wzięliśmy 5964 pomiary w sieciach mobilnych i sprawdziliśmy, jak łącze zachowuje się w poszczególnych godzinach doby. Okazało się, że liczba, na podstawie której wszyscy wybierają proxy, rośnie właśnie wtedy, gdy praca staje się najgorsza.

Dlaczego megabity w ogóle nie opisują jakości łącza, wyjaśnialiśmy w artykule „Mbit/s nic nie mówi o jakości mobilnego proxy”. Tutaj — ta sama myśl, ale oparta na danych: jak opóźnienie, jitter i straty zachowują się w poszczególnych godzinach doby.

Znajomy obrazek

Kupujesz szybsze proxy, a antydetekt nadal wylogowuje sesje, parser łapie timeouty, a pobieranie plików urywa się w połowie. Otwierasz speedtest — tam czterdzieści megabitów, wszystko w porządku. Sprzedawca rozkłada ręce: łącze jest w normie, zobacz sam.

Łącze rzeczywiście jest w normie — według wielkości, którą zmierzyłeś. Problem w tym, że zmierzyłeś nie to, co trzeba.

Co naprawdę psuje pracę

Przepustowość łącza rozwiązuje dokładnie jeden problem: jak szybko pobierze się duży plik. Cała reszta — otwieranie stron, utrzymywanie sesji, rozwiązywanie captcha, długie zapytania parsera — zależy od innych wielkości.

Sieć mobilna różni się od przewodowej nie tym, że jest wolniejsza. Jest niestabilna: komórka przeciąża się wieczorem, operator przełącza pasma, włącza się shaping wg harmonogramu. Pojedynczy pomiar w przeglądarce opisuje jedną sekundę z doby — i zazwyczaj tę, w którą postanowiłeś to sprawdzić.

Jak to wygląda w danych

Zebraliśmy pomiary przechodzące przez sieci MTS w ciągu dziesięciu miesięcy i uśredniliśmy je wg godziny doby. Trzy wielkości na trzech skalach — celowo osobno: łączenie ich na jednej osi oznaczałoby dopasowywanie obrazu.

Od góry do dołu: prędkość pobierania (Mbit/s), jitter (ms), utrata pakietów (%). 5964 pomiarów w sieciach MTS, wrzesień 2025 — sierpień 2026. Każdy punkt to średnia dla godziny, od 72 do 388 pomiarów w godzinie. Pomarańczowym zaznaczony interwał wieczorny 18:00–23:00; ×3,4 i ×6,8 — ile razy wielkość rośnie w nocy. Punktami zaznaczone minimum i maksimum dobowe.

Najważniejsze na tym wykresie

Prędkość prawie się nie zmienia. Od siódmej rano do północy utrzymuje się w przedziale 54–68 Mbit/s. Osoba, która uruchomi speedtest o dowolnej porze dnia, zobaczy mniej więcej tę samą liczbę i wyciągnie wniosek, że z łączem wszystko jest w porządku.

Jitter w tym samym czasie rośnie 3,4-krotnie — z 25 ms o ósmej rano do 86 ms o jedenastej wieczorem. Utrata pakietów rośnie 6,8-krotnie: z 0,79% w dzień do 5,37% nad ranem.

I najbardziej nieprzyjemny zbieg okoliczności: o 20:00 prędkość osiąga maksimum dobowe — 68 Mbit/s, — a jitter o tej samej godzinie wynosi 64 ms, dwa i pół raza więcej niż rano. Speedtest w tym momencie pokazuje najlepszy wynik w ciągu dnia. Praca w tym momencie idzie najgorzej.

Dokładnie dlatego skargi typu „wieczorem wszystko laguje, a test pokazuje normalną prędkość” — to nie wymysł ani efekt placebo. Test mierzy tę wielkość, która wieczorem się nie psuje.

Jak mierzyć poprawnie

Potrzebny jest nie pojedynczy pomiar, a seria. Instalujesz CLI, uruchamiasz wg harmonogramu i gromadzisz w pliku:

speedmeter --json | jq -c '{t:.timestamp, d:.download, p:.ping, j:.jitter}' >> proxy.jsonl

Do crona — co piętnaście minut:

*/15 * * * * /usr/local/bin/speedmeter --json >> /var/log/proxy-speed.jsonl

W ciągu doby dostajesz 96 punktów i od razu widać, czy Twoje łącze ma wieczorny dołek. Binarka jest samodzielna, ma około 400 KB, bez zależności — działa na każdym serwerze, na którym działa Twoja automatyka.

Jakie wartości uznać za akceptowalne

Zwróć uwagę, czego nie ma w tej tabeli: kolumny z megabitami. Dla wymienionych zadań przepustowość przestaje być ograniczeniem mniej więcej po dziesięciu megabitach.

Dane godzinowe

Te same liczby, co na wykresie — żeby można było je zweryfikować lub porównać z własnymi pomiarami.

Zastrzeżenie dotyczące danych

To uśrednienie dla wielu użytkowników i wielu komórek, a nie jedna karta SIM pod kontrolą. Taki przekrój pokazuje kształt krzywej dobowej, ale nie zastępuje pomiaru Twojego konkretnego łącza — musisz go wykonać sam, skryptem powyżej.

Narzędzie, którym zebrano te liczby, jest otwarte i bezpłatne: speedmeter.dev. Mierzy jitter i straty po stronie serwera, a nie ufa raportowi przeglądarki, i zwraca wynik w JSON dla skryptów.